BİR SABAH UYANDIM!!!!

Bir sabah uyandım, Baktım, yaşlanmışım.

Ne kapıyı çalan olmuş, Ne haber veren!

Meğer yıllar, Ben uyurken de geçermiş.

Eskiden koşardım, Şimdi yürümek de güzel.

Hele bir de deniz varsa karşımda,

Bir bardak çay, Biraz güneş, Bir de sevdiğim insan.

Gençken vaktim yoktu, Şimdi vaktim var, Ama acelem yok.

Ne tuhaf şey şu hayat! İnsan önce büyümek ister, Sonra büyüdüğüne pişman olur.

En sonunda anlar ki, Mesele ne gençlikmiş, Ne ihtiyarlık.

Mesele, Bir sabah daha uyanabilmekmiş.

Sağlık dedikleri, Merdivenleri koşarak çıkmak değilmiş.

Kendi ayağınla inebilmekmiş sokağa, Bir ağacın gölgesine oturup Oh, diyebilmekmiş.

Huzur dedikleri de Öyle büyük bir şey değil.

Kimseye kızmadan, Kimseden korkmadan, Akşam başını yastığa koyabilmek.

Bir de geçmişi düşününce, Keşkelerden çok İyi ki diyebilmek.

Bilgelik mi? Onu da öğrendim galiba.

Her söylenene cevap vermemeyi, Her gideni geri çağırmamayı,

Her şeyi bilmek zorunda olmadığımı.

Bir de aile var tabii. İnsanın dönüp dolaşıp, Kapısını çaldığı yer.

Bazen bir eş, Bazen bir çocuk gülüşü, Bazen çoktan gitmiş bir annenin Kulaklarında kalan sesi.

Şimdi aynaya bakıyorum. Saçlar beyaz, Yüzümde çizgiler. Olsun!

Hepsinin bir hikâyesi var. Hem kim demiş İnsan yalnız gençken güzel diye?

Daha görecek denizler var, İçilecek kahveler, Sevilecek insanlar.

Belki biraz daha yavaş, ama eskisinden daha dikkatli.

Ölüm mü? Onu da biliyorum elbet. Ama bugün değil, Bugün hava güzel.

Pencere açık, Bir kuş konmuş karşı çatıya. Ve ben, Bunca yıldan sonra,

 Hâlâ merak ediyorum. Yarın ne olacak diye.

Demek ki yaşamak dedikleri henüz bitmemiş.

Hem zaten İnsan kaç yaşında olursa olsun, Sevdiği birinin sesini duyunca

Biraz çocuk olmuyor mu..?

Hayat her hali ile yaşamaya değer ve güzel.

 Sağlıkla mutlulukla neşe içerisinde yaşamanız temennisi ile esen kalın.....

                                                                                HULUSİ KAZANDERE

                                                                                    TOKAT’LI ŞAİR