SORUN KİMDE?

Bir insanın yapmak istemediği şeylere zorlanması esaret, yapmaması özgürlüktür. Garip olan ne biliyormusunuz?İnsanlardan cesaret bekleniyor fakat hareket alanları daraltıyor. Fikir isteniyor. Fakat fikrin ilk halinde kusurlu bazı durumların ortaya çıkıyor olmasına tahammül edemiyoruz. Risk almalarını istiyoruz fakat başarısızlığın hesabını da tek tek soruyoruz. Sonra da iş yapan ekibin neden yavaşladığını sorguluyoruz. Bir fikrin güvenli hale gelmesini beklersek, çoğu zaman onu farklı yapan şeyi de törpülemiş oluruz. Ertelemeler bazen kişisel değildir! Sadece inisiyatif beklentisi vardır. İşyerinde çalışanlar bir şeyler yapabilmek için birkaç kişiye soruyor ve izin almaya çalışıyorsa orada inisiyatif kullanmıyor demektir. Her kapının bir eşiği vardır. Eşik insana durmasını söylemez, sadece içeri girerken bir karar vermesini ister. Fakat bizdeki kurumsal kültürün gereği genelde herkes kapının önünde bekler. Nedeni ise anahtarın kimde olduğunu bilmemesidir? Aslında yaşantımızın her alanında kusursuz olmak olanaksızdır. Önemli olan kimin tökezlemiş olması değil, ayağa kalkmak için kimin el uzattığıdır. Suçlama alışkanlığını bırakıp sorumluluk bilincini benimsediğimizde, sorunların büyüklüğü ne olursa olsun çözüm her zaman yakındır. Hayatında değışiklik mi yapmak istiyorsun? O zaman hemen şimdi başla. Gerçek bir çözüm üretmek için kişilerle uğraşmak yerine, işin veya sorunun kendisine çevirmek gerekir. Sorun kimde? sorusu yerine Sorun ne? ve Bunu birlikte nasıl çözebiliriz? sorularını sormak daha yapıcıdır. Çünkü suçlu aramak, çoğu zaman asıl problemi çözmek yerine enerjimizi tüketir.

Aydın Kocakuşakoğlu