İYİ Parti Genel Başkanı Müsavat Dervişoğlu, 'Birinci Vazifen' mitingi için geldiği Bursa Osmangazi Meydanı'nda Bursalılara seslendi.

Dervişoğlu'nun açıklamalarından öne çıkanlar şu şekilde:

"Başta bize, bugün ev sahipliği yapan Bursalı kardeşlerim! Yurdun dört bir yanından kalkıp buraya gelen, Dertte bir, tasada bir kardeşlerim, hepiniz hoş geldiniz.

Bu meydanda bulunan, ekranları başında bizleri izleyen, hangi partiden olursa olsun
seçim sandığında mührünü basarken, “bu ülkeye hayrı dokunsun”, evlatlarıma daha iyi bir gelecek olsun” diyen, aklı temiz, kalbi temiz, niyeti halis kardeşlerim! Hepiniz hoş geldiniz. Eli öpülesi şehit anaları, onların bize emaneti aileleri, alınları öpülesi kahraman gazilerimiz hoş geldiniz. Hangi siyasi partiye gönül vermiş olurlarsa olsunlar, çağrımıza uyarak millet ve memleket aşkıyla meydanımızı şereflendiren vatan sevdalıları hoş geldiniz. Biliyorum hepimiz, başka pencerelerden de baksak; aynı gözle baktık. Aslında tek bir şey istedik. Tek bir manzara istedik! Güzel bir Türkiye istedik.
Abad bir memleketi, Mutlu insanları, sağlıklı çocuklarımızı görmek istedik. Yeşili istedik dört bir yanımızda, maviliği istedik göz alabildiğince, elbette al bayrağı istedik üzerimizde. Ne Mutlu Türk’üm diyene sözlerindeki Türklük kadar Mutluluğu da istedik.

İşte bize çok gördükleri budur! Bizden esirgedikleri budur ! Biliyorum! Ama sen de bil ki suçlusu ne o seçmen, ne bu seçmendir. Bize bunu çok gören yanındaki değildir, arkandaki de, karşındaki de değildir! Bir vakitler, güvendiklerin, inandıkların,
Oy verip, Makam emanet ettiklerindir. Makama oturup, sana selamı sabahı kesenlerdir. Bunların yüzünden; Önce sen kardeşine küsme, komşunla kavga etme.
Bil ki herkesin sırtındaki dert küfesi doludur. Sen onun küfesini azaltacaksın, o da seninkini. Nasıl ki Sevinçler paylaşarak çoğalırsa dertler de paylaşarak böyle azalacak.
Millet olmanın gereği budur! Emin ol ki sevinçleri de kıvançları da çoğaltacağız! Birlikte, hep birlikte yapacağız bunu!

Bunca derdi reva gördükleri yetmezmiş gibi, şimdi bizi dertlerimizle bölmeye çalışıyorlar. Sevinçsiz bıraktıkları Türk Milleti, yoksul bıraktıkları Türk Milleti, akıllarınca korkup siner zannettikleri Türk Milleti, dertlerinde de ayrışsın istiyorlar!

Oysa ki; dertlerimiz ortak bizim! Onları Çözmeyen de arttıran da aynı. Bursa’daki Mert de işsiz, Diyarbakır’daki Dilan da. Muğla’da Halime ablam da doktorsuz, Van’daki Berfin bacım da. Samsun’daki ana da, Mersin’deki de çorbasını kaynatamıyor. Çağlayan’da da aynı figan var, Hakkari’de de aynı feryat var! Herkes adalete hasret! Mardin’de Şeyhmuz amca torununa harçlık veremiyor, Ankara’da emekli Hasan abi de bayramlarda mahcup!

"BU DERTLER SADECE SENİN BENİM UMURUMDADIR"

Peki bu dertler kimin umurundadır? 25 yıldır çözmeyip nemalanınların mı? Emin ol sadece senin benim umurumdadır ! 81 ilde, 86 milyonun Hali böyleyken; Şimdi karşımıza çıkmış, “Her derde deva diye” ilaç satıyorlar. İsmi Terörsüz Türkiye.
Meclise de kaçak eczane kurmuşlar! Bu İlacın özü zehirdir. Zehrin yapacağı da bellidir:
Yoksul, yoksula düşman, mazlum, mazluma düşman, dertlerinde bile bölünmüş, parçalanmış bir vatan, benim itirazım bunadır! İsyanım bunadır! Yüreğimdeki sönmeyen yangın da, bu kapkara düzeni yıkmaya ettiğim yeminim de bundandır!

Kardeşlerim, buraya bizi, içimizdeki bu yangın getirdi. Tek başımıza taşıyamadığımız dertler getirdi. Gülmeye hasret kalmış, asık yüzlerden bıkmış, ne yapsa, kimseye yaranamamış kalplerimiz getirdi. Gözyaşlarımız getirdi, ama sileceğiz onları. Feryatlarımız getirdi, ama duyacağız onları. Kaygılanmayın kardeşlerim! Bakın her yanınıza yalnız değiliz! İnanın kendinize, çaresiz değiliz! Bilin ki bu vatanın gerçek sahipleriyiz, sahipsiz hiç değiliz! Ne diyor Mehmet Akif?

1913’de Balkanların kaybedildiği bir karanlık içinden:

“Sâhipsiz olan memleketin batması haktır; Sen sâhip olursan bu vatan batmayacaktır.
Feryâdı bırak, kendine gel, çünkü zaman dar... Uğraş ki: telâfi edecek bunca zarar var.” diye haykırıyordu. Dünden bugüne değişen bir şey yok. Dertlerimiz büyüktür.
Hiçbirini erteleyemeyiz! Bugünden her şeyi yapmak, görevimizin icaplarını yerine getirmek zorundayız. Bizi bu meydanda toplayan tarihe karşı yüklendiğimiz yüksek sorumluluğumuzdur... Allah hepinizden razı olsun. Bu milletin sahipsiz olmadığını,
Güce değil, Hak’ka taptığını, hürriyet ve istiklal sevdalısı olduğunu, cümle aleme ispat ettiniz...

İyi ki varsınız…
İyi ki benim büyük ailemsiniz…
Sizlerle iftihar ediyorum.
Başımı bir kere yere eğdirmediniz…
Allah şahit olsun ki, ben de sizlerin başı yere eğdirmeyeceğim!

Biliyorum,

Dört bir yandan dertlerimizle geldik buraya. Yükümüz ağır, sırtımızdaki kamburlar büyük. Gönüller yorgun, gözler nemlidir. Boğazlarımız düğümlü, yutkunamıyoruz
Artık nefes bile alamıyoruz. Ellerimiz sıkılı yumruk. Öfkemiz birikmiş! Acılarla yoğrulmuş ruhlarımız yorgun biliyorum. Ama buradaysak, sen de bil ki tükenmedik.
Kavuştuysak, asla tükenmeyeceğiz.

Biliyorum...

Bursa’nın yeşili küle dönmüş.
Sadece orman, ağaç yanmamış,
Canlar yanmış, ruhlar kavrulmuş.

Görüyorum...

Ellerde yanıklar, sargılar var. Bir ağacı, bir canı kurtarmak için o yaralar.

Çaresizlik mi, sahipsizlik mi? Neden diye soruyoruz her birimiz neden?

Oysa ki nedeni belli; Geldiği yeri unutmuş, koltuğunu vatan belleyenler, Türklüğünü unutmuş, makamını şahsiyet zannedenler, Milletinden kopmuş, hayatı ona zehir edenler getirdi bizi hallere. Peki çare nedir? Sen ne yapacaksın diyorsunuz?

Diyorum ki;

Her ne yapacaksak beraber yapacağız! Başımıza her ne gelecekse beraber gelecek! Siyaset; sen, ben, biziz! Mücadele; sen, ben, biziz! Muzaffer olacaksak beraber olacağız!
O yüzden sen karar vereceksin kardeşim! Yel değirmenlerine karşı mı dövüşeceğiz?
Yoksa, zalimlere karşı mı? Yanımızdakinin ekmeğine mi göz dikeceğiz? Yoksa ekmeğimizi çalanların karşına mı dikileceğiz? Bizi ayıranlara mı uyacağız? Yoksa bizi ayıranlara rağmen bir arada mı kalacağız? Emin ol kaderimiz işte böyle yazılacak!
Sen yazmazsan, onu başkaları yazacak! Onlar yazarsa izmihlal! Sen, yazarsan istiklal olacak!

İşte, Daha haftası dolmadı! Peygamber ocağında evlatlarımızı, susuzluktan yitirdik. Susuzluktan!

İşte, Daha 40’ı çıkmadı. Terörist ininde 12 şehit verdik. 500 liralık aleti çok görmüşler evlatlarımıza! Senin, benim dışında kimsenin umurunda olmadı. Ortakları PKK incinmesin diye, şehitlerimize kim kıydı, diyemediler...