10 Şubat 2026 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan karara göre, Dosyaya konu olayda kiracı, taraflar arasında 20 Eylül 2022 tarihli yazılı kira sözleşmesi bulunduğunu, sözleşmede ödemenin banka yoluyla yapılmasının kararlaştırılmasına rağmen ev sahibinin talebi üzerine kira bedellerini elden ödediğini ileri sürdü.

Kiracı, haziran ayı kirasının ev sahibi tarafından alınmaması üzerine tevdi mahalli tayini talep ettiğini, buna rağmen hakkında icra takibi başlatıldığını belirterek borçlu olmadığının tespitini istedi. Yargılama sürecinde dava, icra tehdidi altında yapılan ödemeler nedeniyle istirdat davasına dönüştü.

Eskişehir 2. Sulh Hukuk Mahkemesi, kiracının sunduğu tanık beyanlarına dayanarak kira bedellerinin ödendiği kanaatine vardı. Mahkeme, kiracının icra tehdidi altında ikinci kez ödeme yapmak zorunda kaldığını belirterek ödenen bedellerin faiziyle birlikte iadesine karar verdi.

BAKANLIK TEMYİZ ETTİ

İlk derece mahkemesinin bu kararı, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına temyiz edildi. Bakanlık, yıllık kira bedelinin senetle ispat sınırının üzerinde olduğunu, bu nedenle kira borcunun ödendiğinin kesin delille ispat edilmesi gerektiğini savundu.

Ayrıca yazılı kira sözleşmesi bulunan durumlarda, senede karşı tanıkla ispat yasağının uygulanması gerektiği vurgulandı.

YARGITAY’DAN KRİTİK KARAR

Yargıtay 3. Hukuk Dairesi, kararında açık bir ilke ortaya koydu. Buna göre;

Yazılı kira sözleşmesi bulunan hallerde,Yıllık kira bedeli senetle ispat sınırının üzerindeyse,Kiracının "kira bedelini ödedim" iddiasını kesin delille ispatlaması gerekir.

Yüksek Mahkeme, kira bedelinin elden ödendiği yönündeki iddianın tanık beyanlarıyla kanıtlanamayacağını, banka dekontu, makbuz veya yazılı belge bulunması gerektiğini vurguladı.

RESMİ GAZETE'DE DUYURULDU

Yargıtay, ilk derece mahkemesinin tanık beyanlarına dayanarak verdiği kararı usul ve yasaya aykırı bularak sonuca etkili olmamak üzere kanun yararına bozdu. Söz konusu emsal karar, 10 Şubat 2026 tarihli Resmi Gazete'de yayımlandı.